عطر ترونی اورتو پاریسی | ORTO PARISI - Terroni ؛ یونیسکس ؛ دودی ؛ چوبی ؛ خاکی ؛ گرم ؛ فوق العاده

نقد و بررسی عطر Terroni Orto Parisi

Terroni از آن عطرهایی نیست که بخواهد با یک رایحه تمیز، شیرین و همه‌پسند دل همه را به دست بیاورد. اینجا با عطری طرفیم که شخصیت دارد؛ تیره، دودی، چوبی، خاکی و کمی مرموز و از همان اسپری‌های اول بهت می‌فهماند که قرار نیست شبیه عطرهای معمولی رفتار کند.

شروع Terroni با رگه‌ای از تمشک همراه است، اما خیلی زود فضای میوه‌ای عقب می‌رود و جای خودش را به حال‌وهوای چوب سوخته، دود، خاک گرم و رزین‌های تیره می‌دهد. در ادامه نت‌هایی مثل توس، کهربا و بنزوئین در کنار وتیور، سدر، پچولی، خزه و چوب گایاک، عمق و تاریکی بیشتری به رایحه می‌دهند. نتیجه عطری است که می‌توانی در آن همزمان گرمای آتش، خشکی چوب و حس خام و زمینی خاک را احساس کنی.

اما جذاب‌ترین قسمت Terroni فقط بوی آن نیست؛ داستانی است که پشت آن قرار گرفته.

Alessandro Gualtieri، خالق Orto Parisi، در این مجموعه بارها سراغ مفهوم بدن، طبیعت و زمین رفته و Terroni یکی از واضح‌ترین نمونه‌های این فلسفه است؛ عطری درباره ریشه‌ها، خاک و چیزی که هویت ما را شکل می‌دهد. حتی طراحی شیشه و درپوش آن نیز با استفاده از سنگ آتشفشانی، همین ارتباط با زمین و آتش را ادامه می‌دهد.

Terroni یک عطر یونیسکس است، اما به دلیل فضای چوبی، دودی و تیره‌اش معمولاً حال‌وهوایی نسبتاً مردانه‌تر ایجاد می‌کند. برای پاییز و زمستان، شب‌ها، مهمانی‌ها و موقعیت‌هایی که می‌خواهی عطرت بخشی از حضورت باشد، انتخاب جذابی است.

از نظر عملکرد نیز Terroni در میان علاقه‌مندان عطر بازخورد قدرتمندی دارد و معمولاً به‌عنوان عطری با ماندگاری و سیلاژ بالا شناخته می‌شود؛ هرچند عملکرد نهایی همیشه به پوست، آب‌وهوا، تعداد اسپری و حتی بچ عطر بستگی دارد.

نکته مهم اینجاست که Terroni عطر همه‌پسندی نیست؛ و اتفاقاً همین موضوع یکی از نقاط قوت آن است. ممکن است برای یک نفر بوی چوب سوخته و خاکستر باشد و برای دیگری تداعی‌کننده چرم، بخور یا خاک گرم. بنابراین اگر به دنبال یک عطر کاملاً امن و آشنا هستی، انتخاب‌های ساده‌تری وجود دارند.

اما اگر از عطرهای تکراری خسته شده‌ای و دنبال رایحه‌ای هستی که امضای شخصی‌ات باشد، نه صرفاً یک بوی خوش، Terroni ارزش تجربه کردن روی پوست را دارد.

Terroni بوی آدمی نیست که تازه از حمام بیرون آمده؛ بوی آدمی است که از دل آتش و خاک بیرون آمده و هنوز چیزی از آن را با خودش حمل می‌کند.